Het doel van onze activiteiten is om de marrons aan de oevers van de Cottica te helpen zich verder te ontwikkelen en zo een betere levensstandaard te bereiken. Dat doen we onder andere door samen met lokale bosgemeenschappen, bewoners en internationale partners gemeenschapsbossen te beheren en zo duurzame bosbouwpraktijken en sociale cohesie te bevorderen. Ook beijveren we ons om structureel bezoekers aan te trekken naar deze mooie streek.
In 1997 deed de eerste expeditieploeg, op zoek naar de exacte locatie en restanten van Fort Boekoe, Pikien Santi aan. In dit dorpje werden de expeditieleden gastvrij ontvangen. Ook bij vervolgexpedities in de navolgende jaren en bij bezoeken aan de naburige dorpen, allen deel uitmakend van de Aukaanse Cottica-gemeenschap, waren de contacten steeds hartelijk. Als bezoekers zorgden wij voor een hoop levendigheid en activiteit. Economische impulsen bleven niet uit en werden als welkom ervaren: gidsen werden aangetrokken, eten moest klaargemaakt, de was moest gedaan… allemaal werkzaamheden die de lokale bevolking -voor een bescheiden vergoeding- met graagte verrichtte. We hebben ervaren dat, samen met de sociale contacten die over en weer als erg waardevol werden ervaren, de aanwezigheid van deze expedities sterk positieve impulsen opleverde. Dat, samen met de wens om het verhaal van Fort Boekoe sterker uit te dragen, maakte dat de stichting zich samen met de bewoners hard ging maken voor meer werkgelegenheid in dit gebied. Wat daarbij helpt is dat het een spectaculair mooi en fascinerend natuurgebied is en de bewoners een authentiek en krachtig verhaal vertellen over de geschiedenis en het bestaan in het bos.
Basia Boisa en Kapitein Alwin zijn de belangrijkste contactpersonen in resp. het dorp Pikien Santi en het missiedorp Tamarin. Met basia Boisa onderhouden wij al ruim 35 jaar intensief contact, beleefdheidsbezoeken aan de andere leden van het traditioneel gezag vinden bij tijd en wijle ook plaats. De traditionele uitwisseling van kleine geschenken maakt daar steevast onderdeel van uit. Rond het vuur, in de avonduren, vertellen zij de verhalen. De verhalen over hun voorvaderen die al meer dan honderd jaar voor de afschaffing van de slavernij er voor zorgden dat zij van dit juk werden bevrijd. De verhalen over hoe hun leefgemeenschap zich steeds weer staande weet te houden in moeilijke tijden: de burgeroorlog, de watersnoden. Zij delen hun verhaal graag en laten ons kennismaken met de kracht van de marron en zijn mystieke omgeving.